غزل ۶۱ - باز این چه زلف از طرف رخ نمودن است
غزل ۶۲ - زخم جفای یار که بر سینه مرهم است
غزل ۶۳ - کنون که خنجر بیداد یار خونریز است
غزل ۶۵ - به عزم رقص چو آن فتنه زمین برخاست
غزل ۶۷ - رخت که صورت صنع آشکار از آن پیداست
غزل ۶۸ - با من بدی امروز زاطوار تو پیداست
غزل ۶۹ - گوی میدان محبت سر اهل نظر است
غزل ۷۰ - تو را بسوی رقیبان گذار بسیار است
غزل ۷۱ - با خط آن سلطان خوبان را جمالی دیگر است
غزل ۷۲ - آهوی چشم بتان چشم تو را نخجیر است
غزل ۷۳ - خط ز رخت سر کشید سرکشی ای گل بس است
غزل ۷۴ - از اشگ گرم چشم ترم کان آتش است
غزل ۷۷ - بر درت کانجا سیاست مانع از داد من است
غزل ۷۸ - روی تو که اختر زمین است
غزل ۸۰ - غمزه کز قوت حسنت دو کمان ساخته است
غزل ۸۲ - حرف عشقت مگر امشب ز یکی سرزده است
غزل ۸۳ - از عاشقان حوالی آن خانه پر شده است
غزل ۸۴ - امشب دگر حریف شرابت که بوده است
غزل ۸۵ - کمر به کین تو ای دل چو یار جانی بست
غزل ۸۶ - چو ناز او به میان تیغ دلستانی بست