شماره ۲۱ - اگر به جرم محبت کنند پوست مرا
شماره ۲۲ - ویرانهٔ آن گنج نهان است دل ما
شماره ۲۳ - داده ام جا به سر هوای تو را
شماره ۲۴ - چند بچهره افکنی زلف سیاه خویش را
شماره ۲۶ - در روزگار چون گذرد روزگار ما
شماره ۳۰ - چو در کویت وطن دارم نجویم باغ رضوان را
شماره ۳۱ - بگشود تا به خنده لب نوشخند را
شماره ۳۹ - ای نام عاشقسوز تو ورد زبانها
شماره ۴۴ - بتی کو عزم دوری داشت با من با منست امشب
شماره ۴۶ - آنکه مانند تواش یار دل آزاری هست
شماره ۵۳ - کی توان گفتن که او با ما سر و کاری نداشت
شماره ۵۴ - بغیر عشق توام ای صنم گناهی نیست
شماره ۵۸ - تا قبلهٔ من ابروی آن لعبت ترساست
شماره ۵۹ - شرح حال من و زلف تو که در گلشن گفت
شماره ۶۰ - جانا نظیر روی تو ماه منیر نیست
شماره ۶۱ - نتوان به مثل گفتن خورشید درخشانت
شماره ۶۲ - غیر از تو میان تو و او فاصله ای نیست
شماره ۶۴ - ز بسکه دیر شد ای دوست انتهای فراقت
شماره ۶۶ - نه خط بروی تو کین میر کشور زنگ است
شماره ۶۸ - خوش میگذرد آنکه مرا روح و روانست