شماره ۷۸ - تا دست من ای دوست به دامان تو شد بند
شماره ۷۹ - ماه در، ابر بماند چو رخت جلوه نماید
شماره ۸۸ - پرده وهم برانداز بتا، تات ببینند
شماره ۹۰ - گرچه بر پیر و جوان دادن جان شاق آمد
شماره ۹۱ - خون من گر خورد آن نوش دهن نوشش باد
شماره ۹۳ - چه باشد تن گر او را جان نباشد
شماره ۹۴ - تا ماه مرا بررخ زلف سیه افشان شد
شماره ۹۶ - در حق تو کس را سر انکار نباشد
شماره ۹۷ - اسیر سنبل زلف تو گلعذارانند
شماره ۱۰۱ - مئی که باده وصل تو در، دماغ کند
شماره ۱۰۸ - عقل کل تا، به قدم از من و از ما دم زد
شماره ۱۱۰ - در، بند توام ای بت تجریش به دربند
شماره ۱۱۱ - شاهدان کار تموچین کردهاند
شماره ۱۱۸ - دلدار دوست ترک سفر کرد ساز باز
شماره ۱۱۹ - ای لعل تو شیرین و بیان تو شکرریز
شماره ۱۲۱ - مستانه بسر میکده را در زده ای باز
شماره ۱۲۳ - ناز تو کشیم ای ز سر تا قدمی ناز
شماره ۱۲۷ - قبله آزادگان ابروی جانان است و بس
شماره ۱۳۳ - اگر خونم خورد جانان نخواهم کرد من ترکش
شماره ۱۳۸ - تیر ملامتت به بین بسکه نشسته بر دلم