شماره ۳۹ - گرم ز زلف سیاه تو دست کوتاهست
شماره ۴۰ - آن یار که دی از بر من بار سفربست
شماره ۴۱ - یاری که وداعم ننمود و بسفر رفت
شماره ۴۲ - نه تنها شبم تیره از موی اوست
شماره ۴۳ - مرا قبله جان کنون روی اوست
شماره ۴۴ - ای روشنی چشم مرا روی تو باعث
شماره ۴۵ - ای خاک پایت بر فرق من تاج
شماره ۴۹ - دل گرچه ترا بمن نباشد
شماره ۵۱ - گذر چون ترا بر مقامم فتاد
شماره ۵۳ - گرم صد ره زنی با تیغ بیداد
شماره ۵۴ - یارم که سر وفا ندارد
شماره ۵۸ - ز رویش دسته گل آفریدند
شماره ۵۹ - مرا تاعشق او ارشاد کردند
شماره ۶۱ - تا مرا نور در بصر باشد
شماره ۶۳ - خرم دل یاری که نگارش چو سفر کرد
شماره ۶۶ - ای بیخبر از وفای دیگر
شماره ۶۷ - سرنهادم برت بخاک نیاز
شماره ۶۹ - درآمد از درم مه خلعتی دوش
شماره ۷۰ - نه تنها دین و دل برد از نگاهش
شماره ۸۰ - چو بلبلی که بود آن بگلستان مشتاق