غزل ۱۹۶ - نیست پروای فنای خود دل وارسته را
غزل ۲۰۵ - می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را
غزل ۲۰۹ - از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را
غزل ۲۱۶ - چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟
غزل ۲۲۱ - نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را
غزل ۲۲۲ - می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را
غزل ۲۲۳ - سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را
غزل ۲۲۵ - کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را
غزل ۲۲۷ - از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟
غزل ۲۲۸ - شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را
غزل ۲۲۹ - کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را
غزل ۲۳۵ - چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را
غزل ۲۳۶ - چهره ات بال سمندر می کند آیینه را
غزل ۲۳۷ - چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را
غزل ۲۳۸ - یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را
غزل ۲۳۹ - شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را
غزل ۲۴۸ - از ملامتگر نیندیشد دل افگار ما
غزل ۲۵۰ - حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما
غزل ۲۵۱ - تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما
غزل ۲۵۴ - گر نظربازی به بال خود کند طاوس ما