غزل ۲۷ - می کند گلگل نگه رخسار خندان ترا
غزل ۲۹ - خواب ناز از حسن روزافزون نشد سنگین ترا
غزل ۳۱ - نیست ممکن رام کردن چشم جادوی ترا
غزل ۳۶ - چشم می پوشی ازان رخسار جان پرور چرا؟
غزل ۴۴ - غمزه اش افزود در ایام خط بیداد را
غزل ۴۹ - چشم حیران ساخت رویش خط مشک اندود را
غزل ۵۰ - دل چسان پیچد عنان آه دردآلود را؟
غزل ۵۵ - کجروی بال و پر سیرست بد کردار را
غزل ۵۶ - آه می باشد مسلسل خاطر افگار را
غزل ۶۳ - چون ز می افروختی آن عارض پر نور را
غزل ۶۶ - وصف زلف یار عاجز می کند تقریر را
غزل ۷۱ - از فغان شد سر گرانی بیش آن طناز را
غزل ۷۲ - هر خسی قیمت نداند ناله شبخیز را
غزل ۸۸ - حسن چون آرد به جنگ دل سپاه خویش را
غزل ۸۹ - ساختم از قتل نادم دلربای خویش را
غزل ۱۰۹ - جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ را
غزل ۱۱۹ - از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مرا
غزل ۱۲۰ - عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مرا
غزل ۱۲۵ - شور عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟
غزل ۱۲۶ - چشم او چندان که مست خواب می سازد مرا