غزل ۵۵۷۲ - اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانم
غزل ۵۵۷۳ - کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟
غزل ۵۵۷۴ - ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانم
غزل ۵۵۷۵ - ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانم
غزل ۵۵۸۱ - بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم
غزل ۵۵۸۴ - گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینم
غزل ۵۵۸۷ - ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم
غزل ۵۵۹۱ - نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم
غزل ۵۵۹۳ - زمین کان نمک گردیده است از شور سودایم
غزل ۵۵۹۶ - گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویم
غزل ۵۶۰۱ - من که از وسعت مشرب به فلک ساخته ام
غزل ۵۶۰۲ - به نظر بازی از آن تنگ شکر ساخته ام
غزل ۵۶۰۳ - تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام
غزل ۵۶۰۷ - دست در دامن آن زلف معنبر زده ام
غزل ۵۶۱۲ - سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم
غزل ۵۶۱۵ - اگر چه چندی به زمین همچو غبار افتادم
غزل ۵۶۱۸ - قطع امید ز هجران و وصالش کردم
غزل ۵۶۲۱ - دست در دامن رنگین بهاری نزدم
غزل ۵۶۲۳ - چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟
غزل ۵۶۲۹ - از دل سوخته اخگر به گریبان دارم