شماره ۶۱۱ - باز آن بلای عاشقان اینک به صحرا می رود
شماره ۶۱۲ - می خواهد آن سرو روان کامروز در صحرا شود
شماره ۶۱۳ - جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند
شماره ۶۱۴ - شب کان مه من بر دلم از غصه پیکان بشکند
شماره ۶۱۵ - خاطر بسوی دلبری هر لحظه ما را می کشد
شماره ۶۱۶ - شمشیر کین باز آن صنم بر قصد دلها می کشد
شماره ۶۱۷ - نازک رخ جانان من بوی گل خندان دهد
شماره ۶۱۸ - گر گشت آن سرو روان روزی سوی گلشن فتد
شماره ۶۱۹ - شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمد
شماره ۶۲۰ - چند ز دور بینمت، وه که دلم کباب شد
شماره ۶۲۲ - چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شود
شماره ۶۲۳ - شاه سوار من نگر مست و خراب می رود
شماره ۶۲۴ - هر که چو تو به نیکویی آفت عقل و جان بود
شماره ۶۲۵ - زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهد
شماره ۶۲۶ - هر که دمی به یاد آن دلبر مه لقا زند
شماره ۶۲۷ - به چه کار آیدم آن دل که نه در کار تو آید؟
شماره ۶۲۸ - خرم آن روز که دیدار تو پیش نظر آید
شماره ۶۲۹ - چند گاهی دگر ار چشم تو در ناز بماند
شماره ۶۳۱ - دوش ما بودیم و آن مهر و، شب مهتاب بود
شماره ۶۳۲ - ای خوش آن وقتی که آن بدعهد با ما یار بود