شماره ۶۵۸ - ساقیا، می ده که بیرون سبزه های تر دمید
شماره ۶۶۰ - ای که چون جان رفته ای از پیش ما، باز آی زود
شماره ۶۶۱ - بر بناگوشت بلای خط که سر بر می کند
شماره ۶۶۲ - جان که چون تو دشمنی را دوست داری می کند
شماره ۶۶۳ - چشم تو مست است یا در خواب بازی می کند
شماره ۶۶۴ - باز ترک مست من آهنگ بازی می کند
شماره ۶۶۵ - غمزه شوخت که قصد جان مردم می کند
شماره ۶۶۸ - کالبد از دل تهی شد، گر چه جان بیرون رود
شماره ۶۶۹ - یارب! این اندیشه جانان ز جانم چون رود
شماره ۶۷۲ - هر شبم جان بر لب آید، ناله زار آورد
شماره ۶۷۳ - گر کنی یاری و گر آزار، بر من بگذرد
شماره ۶۷۴ - یار من گویند آنجا گه گاهی بگذرد
شماره ۶۷۷ - دست ماه روزه تا در چشم عشرت خاک زد
شماره ۶۷۸ - تا سرم باشد تمنای توام در سر بود
شماره ۶۷۹ - فرخ آن عیدی که جان قربانی جانان بود
شماره ۶۸۰ - از سر کو آن پری چون ناگهان پیدا شود
شماره ۶۸۱ - زلف گرد آور که بازم دل پریشان می شود
شماره ۶۸۳ - تا خیال روی آن شمع شبستان دیده شد
شماره ۶۸۵ - گر نمی بینم دمی در روی او غم می کشد
شماره ۶۸۸ - آن که دل برد و ز غمزه چون سنانش می نهد