شماره ۶۳۵ - چشم یارم دوش بی هنگام خواب آورده بود
شماره ۶۳۶ - شب رسید آن شمع کو عمری درون سینه بود
شماره ۶۳۷ - من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید
شماره ۶۳۹ - صبحگه، یارب، حدیثی زان دو لب خواهم کشید
شماره ۶۴۰ - از لبت گر خط میگون سر برون خواهم کشید
شماره ۶۴۱ - خوبرویان چون به سلطانی علم بالا کشند
شماره ۶۴۲ - باز گل بشکفت و گلرویان سوی بستان شدند
شماره ۶۴۳ - گر نظر بر چشم کافر کیش او خواهد فتاد
شماره ۶۴۴ - باز گل می آید و دل در بلا خواهد فتاد
شماره ۶۴۵ - دل ز دست من برفت و آرزوی دل بماند
شماره ۶۴۶ - رفتیم از چشم و در دل حسرت رویت بماند
شماره ۶۴۷ - عاشقان نقل غمت با باده احمر خورند
شماره ۶۴۸ - شهسوارانی که فتح قلعه دین کرده اند
شماره ۶۴۹ - عاشقان تو ز تو تا صبح در خونابه اند
شماره ۶۵۰ - چشمها را گوی کاین ناز و کرشمه کم کنند
شماره ۶۵۱ - ژاله از نرگس فرو بارید و گل را آب داد
شماره ۶۵۳ - آن همه دعوی که اول عقل دعوی دار کرد
شماره ۶۵۴ - یا رب، آن بالا مگر از آب حیوان ریختند
شماره ۶۵۶ - در شب هجران که روزی هیچ دشمن را مباد
شماره ۶۵۷ - غمزه هایی کرد چشمش با دل این نامراد