عاشقانه

خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۱۰ - دلبرا خورشیدتابان ذره‌ئی از روی تست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۱۲ - جانم از بادهٔ لعل تو خراب افتادست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۱۳ - بستهٔ بند تو از هر دو جهان آزادست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۱۵ - بشکست دل تنگ من خسته کزین دست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۱۷ - چو طلعت تو مرا منتهای مقصودست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۱۸ - هر که او دیدهٔ مردم کش مستت دیدست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۱۹ - وه که از دست سر زلف سیاهت چه کشیدست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۰ - چو از برگ گلش سنبل دمیدست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۲ - شعاع چشمهٔ مهر از فروغ رخسارست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۳ - به بوستان جمالت بهار بسیارست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۴ - نعلم نگر نهاده برآتش که عنبرست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۶ - ای لبت باده‌فروش و دل من باده‌پرست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۷ - ای لبت میگون و جانم می پرست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۸ - گفتمش روی تو صد ره ز قمر خوبترست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۲۹ - لب شیرین تو هر دم شکر انگیزترست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۳۰ - بیمار چشم مست تو رنجور خوشترست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۳۳ - فروغ عارض او یا سپیده سحرست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۳۶ - بوستان طلعتش را نوبهاری دیگرست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۳۹ - از لعل آبدار تو نعلم برآتشست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۰ - ترا که نرگس مخمور و زلف مهپوشست