عاشقانه

خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۲ - شکنج زلف سیاه تو بر سمن چو خوشست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۳ - در شب زلف تو مهتابی خوشست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۴ - رخ دل‌فروز تو ماهی خوشست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۵ - بوقت صبح چو آن سرو سیمتن بنشست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۷ - خطر بادیهٔ عشق تو بیش از پیشست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۸ - بهار روی تو بازار مشتری بشکست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۴۹ - ای بر عذار مهوشت آن زلف پرشکست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۵۰ - ترا با ما اگر صلحست جنگست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۵۱ - ابروی تو طاقست که پیوسته هلالست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۵۲ - رخت خورشید را یات جمالست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۵۳ - حسن تو نهایت جمالست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۵۴ - خطت که کتابهٔ جمالست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۵۸ - ترا که موی میان هم وجود و هم عدمست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۶۰ - سحرگه ماه عقرب زلف من مست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۶۱ - دیشب درآمد از درم آنماه چهره مست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۶۲ - اگر چه بلبل طبعم هزار دستانست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۶۴ - آن جوهر جانست که در گوهر کانست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۶۵ - دلم با مردم چشمت چنانست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۶۶ - مرا یاقوت او قوت روانست خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۱۶۷ - یاقوت روان بخش تو تا قوت روانست