شماره ۵۸ - نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بود
شماره ۵۹ - خیل خیال تست که بر چشم ما رود
شماره ۶۰ - مهل آنروی که از پرده پدیدار آید
شماره ۶۱ - هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتد
شماره ۶۲ - از تو نتابم رخ ای نگار بمعبود
شماره ۶۳ - گر چونتو در آفاق جفار کار نباشد
شماره ۶۴ - جز دل ما که زیاد تو بپرواز آید
شماره ۶۵ - چه شدی کار من دلشده یکسر میشد
شماره ۶۶ - عنبرین موی تو بر طرف چمن میگذرد
شماره ۶۷ - زلف جانان سحر از باد صبا در هم شد
شماره ۶۸ - نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزد
شماره ۶۹ - نه من از تنگی دام است که در فریادم
شماره ۷۰ - خیز تا معتکف خانۀ خمار شویم
شماره ۷۲ - دلبر من بچهره چون زلف معنبر آورد
شماره ۷۳ - اگر بلبل بدل داغی ز جور باغبان دارد
شماره ۷۵ - جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبود
شماره ۷۸ - در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شود
شماره ۷۹ - شانه هر دم که بر آنکاکل مشگین گذرد
شماره ۸۰ - عمری که بی تو ای مه نوشاد میرود
شماره ۸۱ - این خودسری که زلف تو ایدلربا کند