بخش ۳۲ - نشستن بهرام روز آدینه در گنبد سپید و افسانه گفتن دختر پادشاه اقلیم هفتم
غزل ۸ - ز اندازه بیرون تشنهام ساقی بیار آن آب را
غزل ۱۳ - وه که گر من بازبینم روی یار خویش را
غزل ۱۸ - ساقی بده آن کوزه یاقوت روان را
غزل ۱۹ - کمان سخت که داد آن لطیف بازو را
غزل ۲۴ - وقتی دل سودایی میرفت به بستانها
غزل ۲۵ - اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب
غزل ۲۷ - ماهرویا! روی خوب از من متاب
غزل ۲۹ - متناسبند و موزون حرکات دلفریبت
غزل ۳۱ - چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت
غزل ۴۲ - نشاید گفتن آن کس را دلی هست
غزل ۵۳ - دیدار تو حل مشکلات است
غزل ۶۱ - افسوس بر آن دیده که روی تو ندیدهست
غزل ۷۲ - پای سرو بوستانی در گل است
غزل ۷۳ - دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست
غزل ۷۹ - این باد بهار بوستان است
غزل ۸۱ - چه روی است آن که پیش کاروان است
غزل ۸۳ - مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست
غزل ۸۶ - بخت جوان دارد آن که با تو قرینست
غزل ۸۷ - گر کسی سرو شنیدهست که رفتهست این است