غزل ۱۹۴ - شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد
غزل ۱۹۸ - با کاروان مصری چندین شکر نباشد
غزل ۲۰۳ - تو را نادیدن ما غم نباشد
غزل ۲۱۰ - خواب خوش من ای پسر دستخوش خیال شد
غزل ۲۱۸ - آن سرو که گویند به بالای تو ماند
غزل ۲۲۵ - اینان مگر ز رحمت محض آفریدهاند
غزل ۲۲۷ - آخر ای سنگدل سیم زنخدان تا چند
غزل ۲۳۱ - تو آن نهای که دل از صحبت تو برگیرند
غزل ۲۳۹ - کسی که روی تو بیند نگه به کس نکند
غزل ۲۴۲ - سرو بلند بین که چه رفتار میکند
غزل ۲۴۴ - یار با ما بیوفایی میکند
غزل ۲۴۹ - این جا شکری هست که چندین مگسانند
غزل ۲۵۰ - خوبرویان جفاپیشه وفا نیز کنند
غزل ۲۶۰ - من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود
غزل ۲۶۳ - گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود
غزل ۲۶۴ - هر که مجموع نباشد به تماشا نرود
غزل ۲۶۵ - هر که را باغچهای هست به بستان نرود
غزل ۲۶۶ - در من این عیب قدیمست و به در مینرود
غزل ۲۶۸ - ای ساربان آهسته رو کآرام جانم میرود
غزل ۲۷۶ - به حسن دلبر من هیچ در نمیباید