غزل ۲۷۸ - سروی چو تو میباید تا باغ بیاراید
غزل ۲۸۲ - مرا چو آرزوی روی آن نگار آید
غزل ۲۸۷ - نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید
غزل ۲۸۹ - آن نه عشق است که از دل به دهان میآید
غزل ۲۹۰ - تو را سریست که با ما فرو نمیآید
غزل ۲۹۳ - آفتابست آن پری رخ یا ملایک یا بشر
غزل ۲۹۸ - شرط است جفا کشیدن از یار
غزل ۲۹۹ - ای صبر پای دار که پیمان شکست یار
غزل ۳۰۱ - هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر
غزل ۳۱۸ - امشب مگر به وقت نمیخواند این خروس
غزل ۳۲۲ - خجل است سرو بستان بر قامت بلندش
غزل ۳۲۳ - هر که نازک بود تن یارش
غزل ۳۲۷ - چون برآمد ماه روی از مطلع پیراهنش
غزل ۳۳۰ - زینهار از دهان خندانش
غزل ۳۳۲ - هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش
غزل ۳۳۵ - یکی را دست حسرت بر بناگوش
غزل ۳۳۸ - دلی که دید که غایب شدهست از این درویش
غزل ۳۴۰ - هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش
غزل ۳۴۱ - گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش
غزل ۳۴۶ - مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل