شماره ۵۰۱ - چنان زشتم، که ترسم چشم رحمت ننگرد سویم
شماره ۵۰۵ - غم بود غم، شراب درویشان
شماره ۵۰۶ - پا ز دولت نخورد، ترک سر درویشان
شماره ۵۰۷ - برگ جوانیت ریخت، برگ نوای طفلان
شماره ۵۰۸ - ریخت دندان و، گره در بند نان ما همچنان
شماره ۵۱۳ - پهلوانی نیست سنگی یا گلی برداشتن
شماره ۵۱۵ - زیاده فیض توان از شکستگان بردن
شماره ۵۱۷ - بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن
شماره ۵۱۸ - کو بخت حرف پیش تو ای نازنین زدن؟
شماره ۵۲۱ - با چراغ دل ازین ظلمت سرا باید شدن
شماره ۵۲۲ - در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدن
شماره ۵۲۴ - پیش چراغ فیض شب، از خواب دم مزن
شماره ۵۲۵ - گر فلاطون زمانی، حرف دانستن مزن
شماره ۵۲۷ - ز شمع فیض تاریکی است، قانع را سرا روشن
شماره ۵۲۸ - شمع بینش که مرا بود جهان ز آن روشن
شماره ۵۲۹ - خویش را آزاد خواهی، صید دام دوست کن
شماره ۵۳۲ - بر در حق جز خضوع و عجز استدعا مکن
شماره ۵۳۳ - پشت دست از حسرت دینار با دندان مکن
شماره ۵۳۵ - ای گل، تو بی علاقه به دنیا شدی و من
شماره ۵۳۷ - که تواند شدن از بزم تو طناز برون؟