عرفان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۵۸۵۳۰ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۰۱ - چنان زشتم، که ترسم چشم رحمت ننگرد سویم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۰۵ - غم بود غم، شراب درویشان واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۰۶ - پا ز دولت نخورد، ترک سر درویشان واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۰۷ - برگ جوانیت ریخت، برگ نوای طفلان واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۰۸ - ریخت دندان و، گره در بند نان ما همچنان واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۳ - پهلوانی نیست سنگی یا گلی برداشتن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۵ - زیاده فیض توان از شکستگان بردن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۷ - بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۸ - کو بخت حرف پیش تو ای نازنین زدن؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۱ - با چراغ دل ازین ظلمت سرا باید شدن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۲ - در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۴ - پیش چراغ فیض شب، از خواب دم مزن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۵ - گر فلاطون زمانی، حرف دانستن مزن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۷ - ز شمع فیض تاریکی است، قانع را سرا روشن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۸ - شمع بینش که مرا بود جهان ز آن روشن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۹ - خویش را آزاد خواهی، صید دام دوست کن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۳۲ - بر در حق جز خضوع و عجز استدعا مکن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۳۳ - پشت دست از حسرت دینار با دندان مکن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۳۵ - ای گل، تو بی علاقه به دنیا شدی و من واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۳۷ - که تواند شدن از بزم تو طناز برون؟