شماره ۵۳۸ - کرا پا میرود از محفل آن سیمبر بیرون؟
شماره ۵۳۹ - دمی ز آن پیش کآید چون حباب جان زتن بیرون
شماره ۵۴۱ - شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زین
شماره ۵۴۳ - میتراود التفات از جبهه پر چین او
شماره ۵۴۴ - از آنم کم، که گویم شکر احسان زیاد تو
شماره ۵۴۶ - گردد چو بگفتار زبان در دهن تو
شماره ۵۴۹ - موی چون گردید جو گندم، دگر هشیار شو
شماره ۵۵۰ - گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو
شماره ۵۵۳ - نخل شمع، از چشم گریان سربلندی یافته،
شماره ۵۵۴ - دنیا طلب، به دنیا، دل بین چگونه داده
شماره ۵۵۵ - یارب ز کهنه دیر جهان، وحشتم بده
شماره ۵۵۷ - یارب دل قانع، بدل سیم زرم ده
شماره ۵۶۰ - ویرمه، چوق رنگ گل عارض جانانمزه
شماره ۵۶۱ - زال دنیا محو گردیدن ندارد این همه
شماره ۵۶۲ - کشد از گرم رویی، نیک و بد را در بر آیینه
شماره ۵۶۳ - نگذاشت جان غم تو برای شهادتی
شماره ۵۶۴ - شایسته قبول، ندارم عبادتی
شماره ۵۶۵ - زیر گل بودن، بسی خوشتر، که زیر منتی
شماره ۵۶۶ - با من همیشه درد تو دارد عنایتی
شماره ۵۶۷ - نیی کریم، ز فیض آب تا نمیگردی