عرفان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۵۸۵۳۰ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۳۸ - کرا پا میرود از محفل آن سیمبر بیرون؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۳۹ - دمی ز آن پیش کآید چون حباب جان زتن بیرون واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۴۱ - شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زین واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۴۳ - میتراود التفات از جبهه پر چین او واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۴۴ - از آنم کم، که گویم شکر احسان زیاد تو واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۴۶ - گردد چو بگفتار زبان در دهن تو واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۴۹ - موی چون گردید جو گندم، دگر هشیار شو واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۵۰ - گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۵۳ - نخل شمع، از چشم گریان سربلندی یافته، واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۵۴ - دنیا طلب، به دنیا، دل بین چگونه داده واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۵۵ - یارب ز کهنه دیر جهان، وحشتم بده واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۵۷ - یارب دل قانع، بدل سیم زرم ده واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۰ - ویرمه، چوق رنگ گل عارض جانانمزه واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۱ - زال دنیا محو گردیدن ندارد این همه واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۲ - کشد از گرم رویی، نیک و بد را در بر آیینه واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۳ - نگذاشت جان غم تو برای شهادتی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۴ - شایسته قبول، ندارم عبادتی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۵ - زیر گل بودن، بسی خوشتر، که زیر منتی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۶ - با من همیشه درد تو دارد عنایتی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۷ - نیی کریم، ز فیض آب تا نمیگردی