عرفان

میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۶ - هیچ می گوئی مراد دلداده ای دیوانه بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۷ - این پایه که عقل و هنرش نام نهادند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۹ - این سنگ جز بلطف تو گوهر نمی شود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۰ - خوشا کاین خانه را ویرانه سازند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۱ - پیر مغان گناه مرا گر ثواب کرد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۲ - کفر زلف تو عرض ایمان کرد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۳ - صبح است و صبوح است بیائید بیائید میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۴ - میزند روز و شب جرس فریاد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۶ - بنده گر سر بر آستان باشد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۷ - هردم بشارت‌های دل از هاتف جان می‌رسد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۸ - آزار تو ایدوست دل آزار نباشد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۹ - حلقه بر هر در زدم دیدم در میخانه بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۶۰ - شاهدی مستانه آمد زاهدی مستور شد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۶۲ - ساقی امشب گوئیا زردشت پیغمبر بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۶۷ - هر که امروز فکر فردا کرد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۷۰ - مثال مومن از مزمار گفتند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۷۱ - باغ را نوبت نشور آمد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۷۶ - کفر زلف تو دگر باره مسلمانم کرد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۷۷ - چشم مست تو مگر باز چه در سر دارد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۸۰ - نگینی گر بدست جم نباشد