شماره ۵ - از بس که طبع من به گنهکاری آشناست
شماره ۸ - آن کس که در جهان، نسق شهر و ده نهاد
شماره ۱۶ - دل هیات سرمنزل جانانه برآورد
شماره ۱۹ - هر چند ناله کردم، نشنید پیر گردون
شماره ۲۳ - شبی که ابر سیه، ماه را نقاب شود
شماره ۲۶ - ستم کردم به خود کاین نفس بدخو را خورش دادم
شماره ۲۹ - چو نی باید درین باغ فنا دایم کمربستن
مثنوی: آوازه شناس گشت خامه - از دولت این سرودنامه
شماره ۱ - برقیم ولی رنجه نسازیم گیا را
شماره ۳ - برخیز و گوی جلوه مالک رقاب را
شماره ۴ - خدایا روزی این خودپرستان ساز جنت را
شماره ۶ - سرمه کوری کشیدم دیده تحقیق را
شماره ۷ - آن قطرهام که بحر به دور افکند مرا
شماره ۸ - باز عشق آمد که آراید گلستان مرا
شماره ۹ - جنونی کو که سرگردان کنم در دیده طوفان را
شماره ۱۱ - به صبوری بفریبم دل شیدایی را
شماره ۱۳ - عشق کرم آموز درآمد ز در ما
شماره ۱۵ - شبی که هجر بپرداخت از تو منزل ما
شماره ۱۶ - آشفتهتر از ماست بسی انجمن ما
شماره ۱۸ - باز دل در موج تبخال از تب حرمان کیست