عرفان

فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۲ - آن نسیمم که سر و برگ خس و خارم نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۵ - بی سبب زلفش اضطراب نداشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۸ - نوبهاران از در این باغ و بستان بازگشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۳ - از عافیت طراوات گلزار کس مباد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۴ - شب نخل تجلی به گلستان تو بر داد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۵ - هر قطره خون گرم که از دل در اوفتد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۶ - غم عشقت به عالم در نگنجد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۰ - از روز سیاهم شب هجران گله دارد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۱ - غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۴ - حسن پیرایه دکان هوس نتوان کرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۵ - دیده هرگز خویشتن را صید شهبازی نکرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۷ - عشق هر ساعت شبیخون بر دل ریش آورد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۸ - دیده امشب ره نظاره به پایان آورد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۹ - خطت هر دم جهانی از تجلی رایگان گیرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۱ - نشئه‌ی شوق کی از ساغر عشرت خیزد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۴ - خوش آن بهشت کش از شعله نو گلی باشد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۶ - گر نقاب از رخ بگیری آفتابم می‌کشد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۷ - تنم از داغ حسرت رشک آتشگاه گبران شد فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۳ - چشم ترا ز مستی ناز آفریده‌اند فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۴ - ماییم جدا از تو به غم ساخته‌ای چند