غزل ۳۸۳ - ما دل خود را به دست شوق شکستیم
غزل ۳۸۴ - تا لب میپرست او داد شراب مستیم
غزل ۳۸۵ - آخر از کعبه مقیم در خمار شدیم
غزل ۳۸۶ - تا بدان طرهٔ طرار گرفتار شدیم
غزل ۳۸۸ - از دادن جان خدمت جانانه رسیدیم
غزل ۳۹۰ - توان شناخت ز خونی که ریخت بر رویم
غزل ۳۹۳ - ما ز چشم تو مست یک نگهیم
غزل ۳۹۴ - محبان را نصیب است از حبیبان
غزل ۳۹۵ - ای که ز آب زندگی لعل تو میدهد نشان
غزل ۳۹۶ - گشت فراق و وصل تو مرگ و بقای عاشقان
غزل ۳۹۸ - عرضه دادم در بر جانان وفای خویشتن
غزل ۳۹۹ - شعار عشق بازان چیست، خوبان را دعا کردن
غزل ۴۰۰ - گدایی از در میخانه باید دم به دم کردن
غزل ۴۰۳ - گر عارف حق بینی چشم از همه بر هم زن
غزل ۴۰۴ - بر صفحهٔ رخ از خط مشکین رقم مزن
غزل ۴۰۶ - یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
غزل ۴۰۹ - گاهی به نوشخند لبت را اشاره کن
غزل ۴۱۲ - دانی که چیست رشتهٔ عمر دراز من
غزل ۴۱۸ - لبش را هر چه بوسیدم، فزونتر شد هوای من
غزل ۴۲۱ - خادم دیر مغانم، هنری بهتر از این