غزل ۳۴۷ - جنون گسسته بدانسان کمند تدبیرم
غزل ۳۵۲ - دوش از در میخانه کشیدند به دوشم
غزل ۳۵۳ - سروش عشق تو یک نکته گفت در گوشم
غزل ۳۵۴ - من ساده پرست و باده نوشم
غزل ۳۵۵ - من مست میپرستم، من رند باده نوشم
غزل ۳۵۹ - ای که میپرسی ز من کیفیت چشم غزالم
غزل ۳۶۰ - مشغول رخ ساقی، سرگرم خط جامم
غزل ۳۶۱ - از دشمنم چه بیم که با دوست هم دمم
غزل ۳۶۲ - نرگسش گفت که من ساقی میخوارانم
غزل ۳۶۴ - فدای قاصد جانان کز او آسوده شد جانم
غزل ۳۶۶ - چون ترک تیر افکن تویی، باید به خون غلطیدنم
غزل ۳۶۷ - حق ز رخت کرده ظهور ای صنم
غزل ۳۷۰ - من از کمال شوق ندانم که این تویی
غزل ۳۷۱ - به دیر و حرم، فارغ از کفر و دینم
غزل ۳۷۲ - زان پرده میگشاید دل بند نازنیم
غزل ۳۷۳ - نه به دیر همدمم شد، نه به کعبه هم نشینم
غزل ۳۷۴ - یارب آن نامهربانان مه دل فراگیرد ز کینم
غزل ۳۷۷ - تا کفر سر زلفت زد راه دل و دینم
غزل ۳۷۹ - گر به گلزار رخش افتد نگاه گاه گاهم
غزل ۳۸۲ - تا خبردار ز سر لب جانان شدهایم