قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴ - در ستایش‌امیرالامر‌اء‌العظام‌نظام‌لدوله حسین‌خان حکمران فارس فرماید
غزل ۸۴ - از نور یار چون نفسم خانه روشن است
غزل ۱۰۸ - نشاء مخموری ام با مستی مجنون یکی است
غزل ۱۴۹ - گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت
غزل ۵ - چون مهر بر آی بام و ایوان را
غزل ۱۶۶ - خوش آن محفل که از می گر سرایم رو بسوزاند
غزل ۲۶۹ - زاهد بتکدهٔ عشق هراسان نرود
غزل ۲۸۳ - عشق کو کز دل و دین نام و نشان گم باشد
غزل ۱۷۰۳ - در عشق زپرواز نفس آینه برگیر
غزل ۲۱۳۳ - همچو شمع از خویش برانداز وحشت برترم
غزل ۲۲۱۳ - چو دریا یک قلم موجست شوق بیخودی جوشم
غزل ۲۳۳۸ - به ذوق سجدهٔ او از عدم گلباز می‌آیم
غزل ۲۶۰۸ - در محیطی‌کز فلک طرح حباب انداخته
بخش ۲۳ - سر راه گرفتن رقیب درویش را
غزل ۲ - زین پس به کار ناید رطل و سبو مرا
غزل ۴۹۱ - تا کی به حرم تشنه لب و مضمحل افتم
قصیده ۲۴ - سالها در سفر به سر گشتیم
غزل ۲۵ - نانوشته حرف می خوانیم ما
غزل ۲۸ - روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
غزل ۳۸ - هرچه می گویند می گوئیم ما
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
