غزل ۳۲۱ - عشق جانان من غذای من است
غزل ۳۲۶ - چشم چراغ من ز نور روی جانان روشنست
غزل ۳۳۳ - جان ما بندهٔ محبت اوست
غزل ۳۴۲ - همه را از همه بجوی ای دوست
غزل ۳۵۰ - ما را وجود نیست و گر هست وجود اوست
غزل ۳۶۹ - هر دل که به عشق مبتلا نیست
غزل ۳۷۵ - در دل هر که عشق جانان نیست
غزل ۳۹۵ - عشق را در مجلس عشاق ننگی هست نیست
غزل ۴۰۶ - کنج دل گنجینهٔ عشق وی است
غزل ۴۰۷ - ما را چو ز عشق راحتی هست
غزل ۴۱۱ - آتش عشقش تمام عود وجودم بسوخت
غزل ۴۲۷ - عاشقی جان را به جانان داد و رفت
غزل ۴۳۰ - در ره عشق چو ما بی سر و پا باید رفت
غزل ۴۳۶ - نور چشم عالمی بر دیدهٔ ما جا گرفت
غزل ۴۳۷ - عشق دلبر در دل ما جا گرفت
غزل ۴۴۴ - شهرت ذوق ما جهان بگرفت
غزل ۴۶۶ - آب چشم ما به هر سو رو نهاد
غزل ۴۸۵ - بحر ما دریای بی پایان بود
غزل ۴۸۸ - نقل ما چون نقد سرمستان بود
غزل ۴۹۰ - دل که بی دلبر بود بی جان بود