شماره ۹۰۰ - ما چو از بدو ازل باده پرست آمده ایم
شماره ۹۱۴ - تا دُردیِ درد او چشیدیم
شماره ۹۲۶ - یار با ما هر چه گوید آن کنیم
شماره ۹۴۹ - گر هیچ عشقت از در ناگه در آید ای جان
شماره ۹۸۲ - ای عشق میتوانی بر کلّ و جزوِ ما زن
شمارهٔ ۲۴ - سرمست صبغت الله
شمارهٔ ۲۸ - عشق حق
شمارهٔ ۳۰ - تجلّی جمال
شمارهٔ ۶۲ - قلندرخانه عشق
شماره ۱۰۱۵ - صحبت اهل دلی و جاه من و جان من
شماره ۱۰۹۹ - غلام ساقیِ خویشم که از شرابِ شبانه
شماره ۲۵۰ - وجودم را نه از آتش، نه از گل پرورش دادند
بخش ۱ - به نام خدایی که روز نخست
مناجات ۳۱ - الهی دیگران مست شرابند و من مست ساقی، مستی ایشان فانی است و از من باقی.
مناجات ۱۴۱ - الهی نسیمی از باغ دوستی دمید دل را فدا کردیم، بویی از حزینهٔ دوستی یافتیم به پاد
مناجات ۱۴۶ - الهی مشرب می شناسم اما وا خوردن نمی یارم، دل تشنه و در آرزوی قطرهٔ میزارم سقایه
مناجات ۲۱۴ - الهی تو به یاد خودی و من بیاد تو، تو بر خواست خودی و من بر نهاد تو :
مناجات ۲۱۵ - الهی ذکر تو بهرهٔ مشتاق است و روشنایی دیده و دولتی جان و آیین جهان یک ذرّه فزودن
مناجات ۲۲۳ - الهی عارف تو را به نور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمیتواند در آتش مهر می سوز
شماره ۱۸ - جهانی پر ز مقصود است راهی روشن و پیدا