غزل ۷۱ - دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ است
غزل ۷۲ - پای سرو بوستانی در گل است
غزل ۷۳ - دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست
غزل ۷۴ - شراب از دست خوبان سلسبیلست
غزل ۷۵ - کارم چو زلف یار پریشان و درهمست
غزل ۷۷ - بر من که صبوحی زدهام خرقه حرام است
غزل ۷۸ - امشب به راستی شب ما روز روشن است
غزل ۷۹ - این باد بهار بوستان است
غزل ۸۰ - این خط شریف از آن بنان است
غزل ۸۱ - چه روی است آن که پیش کاروان است
غزل ۸۲ - هزار سختی اگر بر من آید آسان است
غزل ۸۳ - مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست
غزل ۸۴ - ز من مپرس که در دست او دلت چونست
غزل ۸۵ - با همه مهر و با منش کینست
غزل ۸۶ - بخت جوان دارد آن که با تو قرینست
غزل ۸۷ - گر کسی سرو شنیدهست که رفتهست این است
غزل ۸۸ - با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست
غزل ۸۹ - بتا هلاک شود دوست در محبت دوست
غزل ۹۰ - سرمست درآمد از درم دوست
غزل ۹۱ - سفر دراز نباشد به پای طالب دوست