غزل ۱۵۷ - پیش رویت قمر نمیتابد
غزل ۱۵۸ - مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد
غزل ۱۵۹ - نه آن شبست که کس در میان ما گنجد
غزل ۱۶۰ - حدیث عشق به طومار در نمیگنجد
غزل ۱۶۲ - طرفه میدارند یاران صبر من بر داغ و درد
غزل ۱۶۳ - هر که می با تو خورد عربده کرد
غزل ۱۶۴ - دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد
غزل ۱۶۵ - که میرود به شفاعت که دوست بازآرد
غزل ۱۶۶ - هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد
غزل ۱۶۷ - گر از جفای تو روزی دلم بیازارد
غزل ۱۶۸ - کس این کند که دل از یار خویش بردارد
غزل ۱۷۰ - غلام آن سبک روحم که با من سر گران دارد
غزل ۱۷۱ - مگر نسیم سحر بوی یار من دارد
غزل ۱۷۳ - آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد
غزل ۱۷۴ - آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد
غزل ۱۷۵ - بازت ندانم از سر پیمان ما که برد
غزل ۱۷۶ - آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما میبرد
غزل ۱۷۷ - هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد
غزل ۱۷۸ - کیست آن فتنه که با تیر و کمان میگذرد
غزل ۱۷۹ - کیست آن ماه منور که چنین میگذرد