بخش ۲۴ - لب لعل تو شفای دل بیماران است
بخش ۲۵ - هر که جان در ره تو قربان کرد
بخش ۲۷ - تو گر به وقت طرب دست را بر افشانی
بخش ۳۳ - چه نازنین جهانی به حسن خویش بناز
بخش ۳۵ - سالها خرقه ما در گروه صهبا بود
بخش ۴۲ - هر که دل در هوس آن بت رعنا دارد
بخش ۴۶ - مرا که سینه هبا شد ز عین دلتنگی
بخش ۴۸ - دارم هوس جمال بغرا
بخش ۵۲ - چه گونه عرضه کنم با تو داستان فراق
بخش ۵۳ - ای ز سودای لب لعل تو شور ی به نمک
بخش ۵۶ - تا دل به دام زلف سیاه تو مبتلاست
بخش ۶۲ - دوش در وقت سحر زلف تو آمد به خیال
بخش ۶۸ - اگر تو در غم یاری شبی به روز آری
بخش ۶۹ - مرا ز حال مگس آرزو کند ای واخ
بخش ۷۲ - در سر زلف تو تنها نه دل شیدا رفت
بخش ۸۲ - جواب
بخش ۸۴ - بی روی تو صبوری، جانا نمی توان کرد
بخش ۸۵ - عاشقی دانی چه باشد، بی دل و جان زیستن
بخش ۸۶ - باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد
بخش ۸۸ - آه که بی روی دوست عمر به پایان رسید