شماره ۲۹۳ - ترکانه سحر تاخته آمد بسر من
شماره ۳۰۵ - نمیدانم چه کردی با دل من
شماره ۳۱۱ - در کفت دارم، دلی خارش بکن رارش بکن
شماره ۳۱۴ - سر تا بقدم ترک منا، جان و دلی تو
شماره ۳۲۴ - این طره پر چین که شکن در شکن استی
شماره ۳۲۷ - سخن بگوی که شیرین لب و شکردهنی
شماره ۳۳۶ - چرا میل دل آزاری نداری
شماره ۳۴۷ - یک امشبی که تو آسوده در کنار منی
شماره ۳۵۵ - در ده قدح باده که با زخم فراقی
شماره ۳۵۷ - تا لاله صفت جانا گلگونه قبا کردی
شمارهٔ ۱۷ - در جشن میلاد مولای متقیان و مدب محی السنن الحاج میرزا حسن شیرازی و ختم قصیده به نام ولی عصر صاحب الزمان عجل الله فرجه
شماره ۹ - عمری است که عمر به تعب میگذرد
شماره ۱۰ - دیشب صنمی وعده بازارم کرد
شماره ۱۲ - تا جامه گلگون ببرش دوخته شد
شماره ۳۰ - میخواست دلت که بیدل و دین باشم
شماره ۴۵ - تا چند بتا تو سرکشی خو داری
شماره ۱۷ - گر من از عشق جگر خوار بنالم چه عجب
شماره ۴۲ - آن نازنین پسر که دل از ما ربود و رفت
شماره ۴۳ - از گل روی تو باغ دل ما خندان است
شماره ۷۸ - تا غمزه شوخ تو بما جنگ برآورد