غزل

بلند اقبال غزلیات شماره ۹۸ - ز من بخت سیه برگشته چون برگشته مژگانت بلند اقبال غزلیات شماره ۹۹ - رشک می آیدم ز پیرهنت بلند اقبال غزلیات شماره ۱۰۱ - از بی وفایی یار دارم بسی شکایت بلند اقبال غزلیات شماره ۱۰۵ - سر زلف تومی گردد به رخسار توگاهی کج بلند اقبال غزلیات شماره ۱۰۶ - زده است زلف توچنبر به رخ چومار به گنج بلند اقبال غزلیات شماره ۱۱۰ - چه خوردی که گشتی چنین ارغوان رخ بلند اقبال غزلیات شماره ۱۱۱ - دل برد و گشت پنهان از چشمم آن پری رخ بلند اقبال غزلیات شماره ۱۱۳ - مدار باک ز تکفیر و بیم از توبیخ بلند اقبال غزلیات شماره ۱۱۶ - هر قطره خونی که ز چشم ترم افتد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲۲ - دل من نه عزم باغ و نه هوای راغ دارد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲۴ - نه مشک ختا بوی موی تو دارد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲۵ - چو لاله دل ز داغم لکه دارد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲۶ - نه ماهی چورویت زخط هاله دارد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲۸ - هیچ مرغی در قفس چون منگرفتاری ندارد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲۹ - شب از خیال روی توخوابم نمی برد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۳۲ - دانی ای مه که زهجرت چه به من می گذرد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۳۳ - ز روی ناز با من ترک من گاهی که بستیزد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۳۴ - درخواب بسی آن پری آزارمرا کرد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۳۵ - هجر یار از بس دل زار مرا پردرد کرد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۳۹ - آشفتگی زلف تو آشفته ترم کرد