شمارهٔ ۷ - چه باید کرد
شمارهٔ ۲ - نازنین یار من
شماره ۱ - ای دزد هجا و مدح دیوان پدر
شماره ۲۱ - ای مامک توئی چاره بی چارگیم
شماره ۲۴ - گردون چو طپانچه کاه رخسار منست
شماره ۲۷ - گر دشمنی ای نگار و گر با من دوست
شماره ۶ - خاک شد تا در ره او جسم غم پرورد ما
شماره ۱۰ - کرد جا داغ جنون باز ز نو بر سر ما
شماره ۱۱ - ای غایب از نظر که تویی مست ناز ما
شماره ۱۳ - بیجا نبود سعی فلک در هلاک ما
شماره ۲۱ - بسکه افسردگی از هجر تو شد پیشة ما
شماره ۲۹ - الا یا ایّها السّاقی ادر کأساً و ناولها
شماره ۳۰ - کجا شد آن نمکپاشی به زخم از همزبانیها
شماره ۳۴ - به ناز و غمزه خود آموختم جانانهٔ خود را
شماره ۳۶ - نکرد ناخن تدبیر اثر دل ما را
شماره ۳۸ - کی میدهم به جنس دوا نقد درد را!
شماره ۴۳ - نمود از پرده رخ یارم نمیخواهم دلایل را
شماره ۴۶ - کتابت کی تواند داد داد بیقراران را
شماره ۶۲ - کردند پردة رخ دلدار شیشه را
شماره ۶۳ - از گریه خلاصی نبود چشم ترم را