شماره ۶۹ - نه سامان سفر باشد نه سودای حضر ما را
شماره ۷۰ - تا حلقه نبد زلف بت مهوش ما را
شماره ۷۲ - تو ای بلبل گهی از نالة خود شاد کن ما را
شماره ۷۴ - چو کرد خاک ره یار روزگار مرا
شماره ۹۰ - نگه نکرده گذشتی ز من به ناز امشب
شماره ۱۰۳ - نظر به روی تو دارد نگاه بیادبست
شماره ۱۰۸ - از عشق که جان در تن بیمار حزین است
شماره ۱۱۰ - چه کنم صلح کسی جنگ و ستیز تو که خوبست
شماره ۱۱۷ - دلم پایبند نسیم بهارست
شماره ۱۲۳ - تا به روی تو در غمکدة من بازست
شماره ۱۲۷ - خوی بر رخت که رشک گلستان آتش است
شماره ۱۳۴ - کار دلم در شکنج زلف تو تنگ است
شماره ۱۴۱ - عکس رخ جانانه که در منزل چشم است
شماره ۱۴۷ - بیروی تو تا چشم صراحی نگرانست
شماره ۱۵۴ - تا به رخسار تو زلف مشکفام افتاده است
شماره ۱۶۴ - برفروزد جان و تن با آنکه داغ دل یکیست
شماره ۱۶۹ - تا صبا طرف نقاب از روی رخشانی شکست
شماره ۱۷۵ - در خشک و ترِ طاعت ما چشم تری نیست
شماره ۱۸۰ - در شب غم همدمم جز آه بیتأثیر نیست
شماره ۱۸۷ - بستر گرمی تنم را همچو شمشیر تو نیست