شماره ۲۳۱ - ما را تن ضعیف به زندان عالم است
بخش ۱۰ - در مخاطبهٔ نفس و خاتمهٔ کتاب گوید
شماره ۲۳ - گر باده کشانرا طرب از باده ناب است
بخش ۵۱ - ایضاً در مدح حضرت اسد الله الغالب امیرالمؤمنین
شماره ۵۷ - راز غم دوستان به کس نتوان گفت
شماره ۲۵۴ - روزم چو شب تیره شد از درد جدائی
بخش ۲۶ - آوردن رام سیتا را در اوده و به خانۀ خود نشستن با یکدیگر
شماره ۱۶ - دوش اندر بزم وصل یار بودم تا بروز
شماره ۳۲ - گر نمیسوزد دلم، این آه درد آلود چیست؟
شماره ۲۲۴ - ای روی دلربای تو باغ و بهار حسن
شماره ٧٣٠ - مجلسی داریم الحق جامع هر کام دل
شماره ۱۵ - ز جور دل که هیچ کس مباد چنین
شماره ۲۸۴ - ساقی بیا که روز برفتن شتاب کرد
شماره ۱۴ - ای بصد برهان در بحث حقایق گردون
شماره ۶۴۵ - بس عجب داری که دیدی لعل خوبان از نمک
شماره ۳۷۱ - شوخ بیدادگری همچو تو در عالم نیست
شماره ۲۷۰ - در بحر غم تو عالمی جان دادند
شماره ۲۳ - ساقی، ز کرم پر کن این جام مصفا را
شمارهٔ ۷۰ - و له ایضا
شماره ۲۹۷ - ز آن روی جان بخش ز آن قد دلخواه