غزل ۷۰ - تا بکی یار بکام دگران خواهد بود
غزل ۷۳ - تشنهٔ نوش لبت چشمهٔ حیوان چکند
غزل ۷۵ - گر راندیم ز بزم و شدی همنشین غیر
غزل ۸۰ - به این لطافت و رو تازه ارغوان نشود
غزل ۸۸ - گل رنگ نگار ما ندارد
غزل ۹۳ - بر دلم قهر و رضای تو لذیذ
غزل ۹۶ - روردهٔ میناکشی چشم سیه مستش نگر
غزل ۱۰۴ - بدیدم آنچه در هجر جمالش
غزل ۱۰۵ - مدتی شد دل گمگشته نیامد خبرش
غزل ۱۱۴ - جدا شد از بر من یار گلعذار دریغ
غزل ۱۲۰ - به تیغم گرنمائی سینه صد چاک
غزل ۱۲۲ - زدی مشاطهات شانه به سنبل
غزل ۱۳۳ - فغان که سخت بافسوس می رود ایام
غزل ۱۳۵ - اگر فرزانهام بهرچه از زلفت در اغلالم
غزل ۱۴۱ - بر افتی ای فراق از روزگاران
غزل ۱۴۵ - ای رخت برگ گل سور و لبان نیز چنان
غزل ۱۵۳ - قد کاد شمسی تخفی شعاعه
غزل ۱۵۷ - از مژه گرچشم مستت دست در خنجر زده
غزل ۱۵۸ - دل مستمند و حیران بهوای آب و دانه
غزل ۱۶۴ - پا مانده در گل در سرزمینی