غزل ۴۱ - خبرت هست ؟ که از خویش خبر نیست مرا
غزل ۷۳ - دل رقیب نسوزد ز آه من چه کنم
غزل ۹۰ - درین غم که مبادا گره به تار بود
غزل ۱۲۶ - جانها به باد داد که دایم شکسته باد
غزل ۱۵۴ - بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست
غزل ۱۵۹ - با غمش خو کردم امشب گرچه در زاری گذشت
غزل ۱۶۰ - مهی گذشت که آن مه به سوی ما نگذشت
غزل ۱۸۴ - کسی تلخی من داند که بیند خندهٔ شیرین
گزیدهٔ غزل ۲۱۶ - غزلی که درپایان تصنیف قران السعدین سروده است
غزل ۲۲۴ - در خواب نبینید رخ آرام دگر بار
غزل ۲۸۱ - دل من چرا چو غنچه نشو دریده صد جا
غزل ۳۴۱ - شد جهان زنده به بوی گل ولی من چون زیم
غزل ۳۴۴ - گل و شکوفه همه هست و یار نیست چه سود
غزل ۳۷۰ - به منزلی که گذشتی ز آب دیده‌ام ای جان
غزل ۳۸۰ - بالا کشید زلف و دلم کی به من رسد
غزل ۴۰۸ - گر مرا با بخت کاری نیست گو هرگز مباش
غزل ۴۲۲ - آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش
غزل ۴۳۱ - سخت دشوار ست تنها ماندن از دلدار خویش
غزل ۴۶۴ - بتم ناگه آمد به پیش و ز دستم
غزل ۴۹۱ - ز بسکه سینه خراشم چو گل ز دست فراق
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
