شماره ۶ - زنده رود ار کنم از دست غمت مژگان را
شماره ۲۸ - خضر پنداری نهانی کرده قدری می در آب
شماره ۳۰ - درد دگر آن کآه سحر را اثری نیست
شماره ۳۱ - چهره دلبر و من گلگون است
شماره ۳۴ - دل که افتاده آن زلف سیه و آن ذقن است
شماره ۳۵ - زان مرا بیش ز مرغان قفس زاریهاست
شماره ۵۲ - بسکه شب ها آتشم از تاب دل در بستر است
شماره ۶۸ - رابطه دل به غمزه راه ندارد
شماره ۹۹ - خردم طبل جنون کوفت ز سودای دگر
شماره ۱۱۸ - تا ز مینای غم عشق تو صهبا زدهام
شماره ۱۲۳ - روزها شب ها به دوران تو شد طی آسمان
شماره ۱۲۹ - تا دم معجز از آن لعل شکرخا زدهای
شماره ۱۳۵ - به جانان درد دل ناگفته ماند ای نطق تقریری
شماره ۱۳۷ - باده صافی و بوی گل و باد سحری
شماره ۱۴۳ - ساقی جگرم سوخت بده جام شرابی
شماره ۱۰ - گر چشم مرا زین دست در پای تو خوناب است
شماره ۲۱ - کند پر، بال شکست، از قفس آزاد نکرد
شماره ۳۹ - آب شد دیده ز بس گریه دگر چون گریم
بخش ۷ - دریغ آن بزم جان افزای شیرین
بخش ۱۹ - تلبیس دوم