شماره ۴۵ - دلبرا گر بنوازی بنگاهی ما را
شماره ۴۶ - ای روح روان تند مرو وامش رویدا
شماره ۷۵ - دوش هاتف غیبی حل این معما کرد
شماره ۹۱ - ز شور عشق تو گر ز عندلیبان شدم
شماره ۱۰۰ - تا شد آواره ز اقلیم حقیقت پدرم
شماره ۱۰۸ - بخدا کز تو نگیرم دل و رو برنکنم
شماره ۱۲۷ - نیست در عالم ز من مسکین تری
شماره ۱۶ - هر دم بناز میکشد آن نازنین مرا
شماره ۸۱ - بهار و عید میآید که عالم را بیاراید
شماره ۸۶ - نگار سرو قد گلعذار من آمد
شماره ۸۷ - کسی که شیفته ی روی آن صنم باشد
شماره ۱۰۳ - سحرگه باد نوروزی چو از گلزار می آید
شماره ۱۶۶ - تا بسودای تو از راه دراز آمده ایم
شماره ۲۴۷ - تو که شاه ملک حسنی و سریر و جاه داری
بخش ۴۸ - جنگ کردن جتایو با راون و کشته شدن جتایو به دست او و بردن او سیتا را به لنکا
بخش ۱۰۸ - در وصف شب تیره و جاسوسی گرفتن رام از افواه مردم شهر در باب پاکی سیتا
شماره ۸۱ - شیخ گفت کی حکم وقت راست و فرمان غیب راست آنگاه گفتی:
بخش ۶ - شیخ این دو بیت بخط خویش نوشته بود:
شمارهٔ ۲۹ - قصیده شکوائیه از فتنه جوئی ابنای زمان و از بخت بد خود
شمارهٔ ۲۴ - نامه ای به شاهزاده خانم همشیر صلبی و بطنی