غزل ۳۹۵ - ای که ز آب زندگی لعل تو میدهد نشان
غزل ۴۰۵ - ز صحن این چمن آن سرو قامت را تمنا کن
غزل ۴۱۴ - به خون تپیده ز بازوی قاتلی تن من
غزل ۴۲۵ - تابش صبح بناگوشش ببین
غزل ۴۴۰ - آهی که رخنه کردم از وی به سنگ خاره
غزل ۴۴۷ - رهزن ایمان من شد نازنین تازهای
غزل ۴۵۰ - دلم افتاد به دنبال سوار عجبی
غزل ۴۵۲ - هر مرغ کز آن گلبن نو باخبرستی
غزل ۴۶۹ - دگر فرود نیاید سرم به هیچ کمندی
غزل ۴۹۵ - عشق و کمین گشادنی، ما و ز جان بریدنی
غزل ۴۹۷ - خوش آن که حلقههای سر زلف واکنی
غزل ۵۰۰ - چون به رخ چین سر زلف چلیپا فکنی
غزل ۵۰۲ - جنس گران بهای خود ارزان نمیکنی
غزل ۵۰۴ - به شکر خنده دل بردی ز هر زیبا نگارینی
غزل ۵۰۸ - دلم که بسته تعلق به زلف پرچینی
غزل ۵۱۱ - گر به دنبال دل آن زلف رود هیچ مگوی
غزل ۵۱۲ - کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی
شماره ۵ - شاه جم جاه کلامی که بیان فرماید
شماره ۸ - شاه بیت غزل بنده سه بیت از شاه است
شماره ۱۲ - مطربی زمزمه سر کرد سحر در گلزار