غزل ۷۰۴ - آن جا که چو تو نگار باشد
غزل ۷۰۹ - جان از سفر دراز آمد
غزل ۷۱۲ - خوش باش که هر که راز داند
غزل ۷۲۰ - از بهر چه در غم و زحیرید؟
غزل ۷۲۱ - هر سینه که سیم‌بر ندارد
غزل ۷۲۴ - گرمابهٔ دهر جان فزا بود
غزل ۷۲۸ - دشمن خویشیم و یار آن که ما را می‌کشد
غزل ۷۲۹ - اینک آن جویی که چرخ سبز را گردان کند
غزل ۷۳۴ - مطربا این پرده زن کز ره زنان فریاد و داد
غزل ۷۵۵ - شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود
غزل ۷۵۶ - علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود
غزل ۷۶۲ - بدرد مرده کفن را به سر گور بر آید
غزل ۷۶۵ - هله نومید نباشی که تو را یار براند
غزل ۷۶۹ - چه توقف است زین پس همه کاروان روان شد
غزل ۷۷۱ - هله عاشقان بکوشید که چو جسم و جان نماند
غزل ۷۷۵ - هله هش دار که در شهر دو سه طرارند
غزل ۷۷۷ - ای خدایی که چو حاجات به تو بر گیرند
غزل ۷۸۱ - در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزد
غزل ۷۸۲ - خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد؟
غزل ۷۸۵ - ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
