فلسفه

مولوی غزلیات غزل ۶۱۳ - ای خواجهٔ بازرگان از مصر شکر آمد مولوی غزلیات غزل ۶۱۶ - چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داند؟ مولوی غزلیات غزل ۶۱۷ - چشم از پی آن باید تا چیز عجب بیند مولوی غزلیات غزل ۶۱۸ - چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید؟ مولوی غزلیات غزل ۶۲۱ - در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید؟ مولوی غزلیات غزل ۶۲۶ - هر کاتش من دارد او خرقه ز من دارد مولوی غزلیات غزل ۶۲۸ - ای دوست شکر بهتر یا آن که شکر سازد؟ مولوی غزلیات غزل ۶۳۰ - گر دیو و پری حارس با تیغ و سپر باشد مولوی غزلیات غزل ۶۳۷ - برانید برانید که تا باز نمانید مولوی غزلیات غزل ۶۳۸ - ملولان همه رفتند در خانه ببندید مولوی غزلیات غزل ۶۳۹ - آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد مولوی غزلیات غزل ۶۴۴ - تا نقش تو در سینهٔ ما خانه نشین شد مولوی غزلیات غزل ۶۴۷ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند مولوی غزلیات غزل ۶۴۸ - ای قوم به حج رفته کجایید کجایید؟ مولوی غزلیات غزل ۶۴۹ - بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد مولوی غزلیات غزل ۶۵۰ - آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد مولوی غزلیات غزل ۶۵۱ - مهتاب برآمد کلک از گور برآمد مولوی غزلیات غزل ۶۵۲ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند مولوی غزلیات غزل ۶۵۶ - مرغان که کنون از قفص خویش جدایید مولوی غزلیات غزل ۶۵۸ - بگو دل را که گرد غم نگردد