غزل ۹۸۹ - مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرست
غزل ۹۹۱ - هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرست
غزل ۹۹۲ - حسن بالادست را هر روزشان دیگرست
غزل ۹۹۳ - هر نگاه حسرت عشاق آه دیگرست
غزل ۹۹۶ - نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس است
غزل ۹۹۷ - خاکساری پشتبان ویرانه ما را بس است
غزل ۱۰۰۱ - گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس است
غزل ۱۰۰۲ - باده مرد افکن من معنی روشن بس است
غزل ۱۰۰۴ - گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس است
غزل ۱۰۰۵ - مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس است
غزل ۱۰۰۷ - گر چه در دفع کدورت هر نوایی دلکش است
غزل ۱۰۰۸ - جان روشن را جهان در چشم بینا آتش است
غزل ۱۰۱۰ - هر که چون پروانه بی باک، مست آتش است
غزل ۱۰۱۱ - شهپر پروانه ما را جلا در آتش است
غزل ۱۰۱۲ - با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است
غزل ۱۰۱۳ - گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است
غزل ۱۰۱۴ - از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش است
غزل ۱۰۱۵ - عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش است
غزل ۱۰۱۷ - از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است
غزل ۱۰۲۰ - این ز همت خالی و آن از طبع پر می شود