غزل ۱۲۰۴ - زیر پای سرو چون آب روان غلطیدنی است
غزل ۱۲۰۷ - دل به نور شمع نتوان در گذار باد بست
غزل ۱۲۱۶ - تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دست
غزل ۱۲۱۷ - نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دست
غزل ۱۲۲۰ - عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشست
غزل ۱۲۲۲ - وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشست
غزل ۱۲۲۳ - دل به خون در انتظار وعده جانان نشست
غزل ۱۲۲۵ - تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکست
غزل ۱۲۲۷ - پشتم از بار گنه بر یکدگر خواهد شکست
غزل ۱۲۳۰ - چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوست
غزل ۱۲۳۴ - توبه نتوان کرد از می تا شراب ناب هست
غزل ۱۲۳۶ - جز پریشان خاطری در عالم ایجاد چیست؟
غزل ۱۲۳۷ - بادپیمایی مسلسل همچو آب از بهر چیست؟
غزل ۱۲۳۸ - جان عاشق قدر داغ و درد می داند که چیست
غزل ۱۲۴۲ - حسن قدر دیده تر را چه می داند که چیست
غزل ۱۲۴۳ - معنی توفیق غیر از همت مردانه چیست؟
غزل ۱۲۴۴ - شمع فانوس خیال آسمان پیداست کیست
غزل ۱۲۴۸ - نیست چشمی کز فروغ روی او پر آب نیست
غزل ۱۲۴۹ - در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیست
غزل ۱۲۵۰ - سنگ راهی شوق را چون جسم سنگین خواب نیست