غزل ۱۳۳۱ - از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشت
غزل ۱۳۳۵ - پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشت
غزل ۱۳۳۷ - طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشت
غزل ۱۳۳۹ - یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشت
غزل ۱۳۴۰ - هر که از عالم مجرد شد غم عالم نداشت
غزل ۱۳۴۱ - حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشت
غزل ۱۳۴۲ - تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشت
غزل ۱۳۴۵ - دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشت
غزل ۱۳۴۶ - هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشت
غزل ۱۳۴۸ - همت مردانه ما از می حمرا گذشت
غزل ۱۳۴۹ - می توان با همت سرشار از دنیا گذشت
غزل ۱۳۵۰ - همچو برق از عالم اسباب می باید گذشت
غزل ۱۳۵۱ - از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشت
غزل ۱۳۵۲ - نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشت
غزل ۱۳۵۳ - در دلم هرگاه زلف آن پری پیکر گذشت
غزل ۱۳۵۴ - همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشت
غزل ۱۳۵۷ - کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشت
غزل ۱۳۶۱ - روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشت
غزل ۱۳۶۵ - هر که راه گفتگو در پرده اسرار یافت
غزل ۱۳۶۶ - هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافت