غزل ۴۱۶۷ - یاقوت با لب تودم از رنگ می زند
غزل ۴۱۶۸ - زخم تو تیغ بر جگر ماه می زند
غزل ۴۱۷۰ - تا سالکان به آبله پایی نمی رسند
غزل ۴۱۷۲ - عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کند
غزل ۴۱۷۵ - آنجا که شوق دست حمایت بدر کند
غزل ۴۱۸۴ - از دور باش کی حذر اغیار می کند
غزل ۴۱۸۷ - تقدیر قطع رشته تدبیر می کند
غزل ۴۱۸۸ - بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب
غزل ۴۱۹۶ - با خاطر گرفته کدورت چه می کند
غزل ۴۱۹۹ - تیغ زبان به عاشق حیران چه می کند
غزل ۴۲۰۱ - با طفل آنچه جنبش گهواره می کند
غزل ۴۲۰۹ - آفت ز خودپسند جدایی نمی کند
غزل ۴۲۱۰ - در موج خیز غم دل آزاد نشکند
غزل ۴۲۱۱ - مهر لب مرا می منصور نشکند
غزل ۴۲۱۲ - از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
غزل ۴۲۱۳ - بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلند
غزل ۴۲۱۵ - جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنند
غزل ۴۲۱۹ - گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند
غزل ۴۲۲۱ - مردان به آب تیغ شهادت وضو کنند
غزل ۴۲۲۵ - مستان که رو در آینه جام می کنند