غزل ۴۰۵۰ - سودا کدورت از دیوانه می برد
غزل ۴۰۵۴ - راهی که مرغ عقل به یک سال می پرد
غزل ۴۰۶۳ - خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد
غزل ۴۰۶۴ - خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد
غزل ۴۰۶۵ - دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد
غزل ۴۰۶۶ - هر کس ز قید تن دل روشن برآورد
غزل ۴۰۷۰ - تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد
غزل ۴۰۷۲ - کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد
غزل ۴۰۷۳ - حرف درشت بردل بی کینه می خورد
غزل ۴۰۷۶ - عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد
غزل ۴۰۸۴ - دولت به لعل پاک گهر زود می رسد
غزل ۴۰۸۶ - گردنکشی به سرو سرافراز می رسد
غزل ۴۰۸۷ - هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد
غزل ۴۰۸۸ - شاهی به نشاه می احمر نمی رسد
غزل ۴۰۹۰ - رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد
غزل ۴۰۹۷ - زین درد بی شمار که دل را نصیب شد
غزل ۴۰۹۸ - تا آفتاب رایت گل آشکار شد
غزل ۴۱۰۱ - تا چهره تو از می گلرنگ آل شد
غزل ۴۱۰۶ - پیری که بار عشق به دوش رضاکشد
غزل ۴۱۱۰ - آیینه ام ز روشنی آزار می کشد