فلسفه

جمال‌الدین عبدالرزاق رباعیات شماره ۱۱۴ - ما را ندهد سپهر یک جرعه می جمال‌الدین عبدالرزاق رباعیات شماره ۱۱۵ - نه چون رخ تو گلی بود یاسمنی صفای اصفهانی غزلیات شماره ۴ - ای طایر قدوسی بر تن متن و تنها صفای اصفهانی غزلیات شماره ۸ - گذشت درگه شاهی ز آسمان سرما صفای اصفهانی غزلیات شماره ۱۵ - گویند روی یار بکس آشکار نیست صفای اصفهانی غزلیات شماره ۱۶ - سر ملک ز جلالت بر استانه ماست صفای اصفهانی غزلیات شماره ۱۷ - مملکت شاه عشق جز دل درویش نیست صفای اصفهانی غزلیات شماره ۱۹ - رویت همه آتشست و آبست صفای اصفهانی غزلیات شماره ۲۱ - آدمی صورت حقست و خدا را نشناخت صفای اصفهانی غزلیات شماره ۲۳ - بجهان می ندهم آنچه مرا در سر ازوست صفای اصفهانی غزلیات شماره ۲۹ - اگر ندیدی دریا که جای اندر جوست صفای اصفهانی غزلیات شماره ۳۲ - دلی که زیر پر باز زلف دلبر نیست صفای اصفهانی غزلیات شماره ۳۶ - ما را که تن ز ساحل دریای جان گذشت صفای اصفهانی غزلیات شماره ۳۷ - ما گدای در فقریم و فلک بنده ماست صفای اصفهانی غزلیات شماره ۳۸ - شمس حقیقت از افق جان پدید شد صفای اصفهانی غزلیات شماره ۳۹ - قومی بگرد کوی فنا راهبر شدند صفای اصفهانی غزلیات شماره ۴۰ - تن ویرانه ام از لطف عمارت کردند صفای اصفهانی غزلیات شماره ۴۸ - مرا دلیست که جان را بسر چها آورد صفای اصفهانی غزلیات شماره ۴۹ - جهان و هر چه درو هست پیش مردم راد صفای اصفهانی غزلیات شماره ۵۷ - رازی که بدل دارم گر باز عیان گردد