غزل ۱۲۰ - نعمت الله نور دین دارد لقب
غزل ۱۲۸ - آئینهٔ ذات عین ذات است
غزل ۱۳۶ - زمین جسم است و جانت آسمان است
غزل ۱۴۵ - قطرهای کو به بحر ما پیوست
غزل ۱۵۱ - لطف اگر بر ما گمارد حاکم است
غزل ۱۵۵ - شرابخانهٔ عشاق جای سید ماست
غزل ۱۵۶ - روح اعظم روان سید ماست
غزل ۱۵۹ - قابل نور الهی جان ماست
غزل ۱۶۱ - عشق او آب حیات و آن حیات جان ماست
غزل ۱۶۲ - عشق او سلطان ملک جان ماست
غزل ۱۶۳ - دل ما گنج و گنجخانهٔ ماست
غزل ۱۶۶ - عشق او همدم دیرینهٔ ماست
غزل ۱۶۷ - علم ام الکتاب حاصل ماست
غزل ۱۶۹ - نور بسیط لَمعه ای از آفتاب ماست
غزل ۱۷۰ - حق مطلق به حق حقیقت ماست
غزل ۱۷۱ - چشم ما نور خدا بنمایدت
غزل ۱۷۵ - عشق او سلطان ملک جان ماست
غزل ۱۷۶ - هرکجا پیریست طفل پیر ماست
غزل ۱۸۰ - چشم ما روشن به نور الله ماست
غزل ۱۸۱ - درد با همدرد اگر گوئی رواست