غزل ۱۸۲ - راه عشاق رو که آن ره ماست
غزل ۱۸۶ - نور او روشنی دیدهٔ ماست
غزل ۱۸۷ - موج بحریم و عین ما دریاست
غزل ۱۸۹ - صورتی آراستی معنی کجاست
غزل ۱۹۲ - چشم عالم روشن از نور خداست
غزل ۱۹۵ - چشمی که به نور عشق بیناست
غزل ۱۹۶ - هر که ز اهل عباست تابع آل عباست
غزل ۲۰۱ - آفتاب حسن او از مه نقابی بسته است
غزل ۲۰۸ - بشنو معانئی که بیان ولایتست
غزل ۲۱۴ - هرچه او می دهد همه داده است
غزل ۲۲۴ - خواجه گر چه بود عمری بت پرست
غزل ۲۲۵ - هر که باشد همچو سید حق پرست
غزل ۲۲۸ - تن همچو تخت شاهست جان خود یکی امیر است
غزل ۲۳۳ - گوهر دریای ما را آبروئی دیگر است
غزل ۲۳۸ - نور رویش آفتابی دیگر است
غزل ۲۴۰ - ملک جان در ولایتی دگر است
غزل ۲۶۲ - دل سرمست ما ز جان بگذشت
غزل ۲۶۴ - رمضان آمد و روان بگذشت
غزل ۲۷۳ - همسایهٔ حضرت شریف است
غزل ۲۹۷ - هر که حلقه به گوش مردانست