غزل ۴۹۳ - هرچه آید در نظر چون او بود
غزل ۴۹۴ - چشم ما روشن به نور او بود
غزل ۴۹۷ - هرچه ما را می رسد از او بود
غزل ۵۰۳ - حق است دین سید و دین من این بود
غزل ۵۰۴ - فعل عالم ظل فعل الله بود
غزل ۵۰۶ - چشم بینائی که بر او اوفتد
غزل ۵۱۲ - عقل دور اندیش هر دم جای دیگر می رود
غزل ۵۲۱ - رند مستی کو حریف ما شود
غزل ۵۲۹ - یار سرمست است و ما را می کشد
غزل ۵۳۰ - هر دم بر آب چشم ما نقش خیالی می کشد
غزل ۵۳۷ - هرچه بخشد خدا به ما بخشد
غزل ۵۳۸ - نعمت الله خدا به ما بخشید
غزل ۵۳۹ - نعمت الله خدا به ما بخشید
غزل ۵۴۰ - می خمخانه ای به ما بخشید
غزل ۵۴۱ - جام گیتی نما به ما بخشید
غزل ۵۴۶ - نیمشب ماه ما هویدا شد
غزل ۵۴۷ - سلطان سراپردهٔ میخانه کجا شد
غزل ۵۵۰ - بلبل جان چو ساکن تن شد
غزل ۵۵۷ - به جز میخانه جای ما نباشد
غزل ۵۶۲ - به یمن دولت وصلش جهان در حکم ما باشد